نه بزرگ ما به جنگ !همان نه بزرگ به حاکمان جنگ طلب داخلی و زورگویان خارجی است. ما خواهان صلح و آبادی و آزادی ایران هستیم و حاکمان کنونی چنین توان و اراده ای ندارند. ما خواهان صلح برای ایران و جهان هستیم ولی زورگویان اسرائیلی و دلالان نفتی تنها به منافع خود می اندیشند.
با فراهم آوردن زمینه برای یک راهپیمایی میلیونی سبز! هم آزادی زندانیان سیاسی را فریاد کنیم و هم با شعار صلح به مبارزه با خفقان حکومت برویم. و با همان شعار همپیمان مبارزان وال استریت باشیم.
امروز تنها دفاع ازصلح و آزادی است که ما را به هم پیوند می زند. شعار ما برای صلح شعار بر علیه فرماندهان قاچاقچی ست . علیه جنگ طلبان اسرائیلی است. علیه رهبربی خردی است که مشت و لگد می اندازد. علیه دولت دروغگو و کلاه بردار است و علیه همه جنگ طلبانی خارجی که منافع خود را دنبال می کنند.
پیشنهادات و انتقادات خود را با من در میان بگذارید و با هم برای صلح و آزادی حرکت کنیم.
ما برای آغاز حرکت به کمک همه کسانی که از جنگ بی زارند و مشتاق آزادی هستند، نیاز داریم . در داخل و خارج از کشور با دو شعار همزاد صلح و آزادی دست در دست هم حرکت کنیم . دست دوستی هیچ احدی را رد نکنیم تا زمانی که همراه ما بر خواسته های همزاد صلح و آزادی وفادار است.
سیامک فرید
مفهوم جنگ را چه کسی می داند؟ فرق جنگ بافشفشه بازی چهارشنبه سوری چیست؟ بگویید کدام ازشما ! در عمرش یک گلوله در کرده است؟ کدام ازشما که مخالفان جنگ رابه ترسویی یا مدافع حکومت متهم می کنید، مفهوم جنگ را همانگونه که هست، می فهمد؟
زمانی می توانی جنگ را بفهمی که عزیزترین کسانت تنها با یک انفجار درمقابلت جان می دهند و تو بهت زده حتی نمی توانی اشکی بریزی. آنگاه جنگ را خواهی فهمید، زمانی که شکم جسدی که در زیر خاک پنهان مانده است زیر پایت میترکد . از آن پس است هرقدم که بر می داری مواظب هستی تا روی اجساد راه نروی.
اگر جهنمی باشد همان جنگ است و تو که جنگ راتنها چاره برای برکناری حاکمان جنگ طلب جهنمی می دانی، قادر نیستی بفهمی که آنها از جنگ تغذیه می کنند. چه بسا اگر هشت سال جنگ کثیف نبود، آنها هم امروز نبودند. جنگ کثبفی که نعمت الهی خواندند .
جوان از ره رسیده اگر نداند جنگ چیست وظیفه من و امثال من است که برایش بگوییم که واقعیت جنگ چه بودو چه هست، وظیفه آن مجروح جنگی است که هنوز تن و روحش از درد خلاصی نیافته است ، وظیفه هر آن کسی است که آن جنگ کثیف را بیاد دارد. اما رهبر نابخردی که زمام امور را در دست دارد مشت و لگد پرت می کند و فرماندهان سپاه را برخ می کشد. فرماندهانی که از جنگ تغذیه کردند و همه ارکان اقتصادی کشور را مصادره نمودند. فرماندهانی که شجاعت بازگویی حقایق را ندارند و برایشان مثل روز روشن است که جنگ چه آخر و عاقبتی خواهد داشت. فراموش نکنیم این فرماندهان نه با شجاعت در جنگ به این مقام رسیده اند و نه از لیاقت رهبری برخوردارند. تنها هنرشان پاچه خواری و پستی است. می گویم پست برای اینکه نیک می دانم برخی از آنها برای این مقام بهترین دوستانشان را قربانی کرده اند.
اما در مورد آیت الله خامنه ای
حیران مانده ام که این مرد هفتاد و اندی ساله که رهبرش کرده اند ،چگونه نمی فهمد که مشکل ما این نیست که بتوانیم پاسخ دندان شکن به دشمن بدهیم و چک و لگد پرت کنیم. مسئله این است که ما اصلن نمی خواهیم با کسی بجنگیم و رهبر با درایت کسی است که بتواند از بروز فاجعه قبل از وقوع پیشگیری کند. کاری که خمینی در زمان خودش نتوانست و ما را درگیر 8 سال جنگ خانمانسوز کرد و سرانجام با نوشیدن جام زهر جنونش را بر سر زندانیان خالی کرد.
بهای نجنگیدن چیست؟ . بهای جنگ چیست؟
دول غربی و پاره ای دیگر از کشورها مدعی اند که جمهوری اسلامی بر خلاف تعهداتش در برنامه اتمی طی سالها مواردی را از آژانس پنهان داشته و به همین دلیل اطمینان به صلح آمیز بودن برنامه اتمی جمهوری اسلامی نیست. آنها با دادن امتیازات و پگجهایی حاضر شدند نه تنها سوخت نیروگاه بوشهر را تامین کنند بلکه قول ساخت نیروگاههای مدرنتری به جمهوری اسلامی دادند. تنها به این شرط که جمهوری اسلامی تا اطلاع ثانوی از غنی سازی اورانیوم خودداری ورزد. دولت اخمدی نژاد با توافق خامنه ای پیشنهاد را نپذیرفت و کشور را در دام تحریمهای اقتصادی انداخت. وضعیت معیشت مردم دچار رکود سخت اقتصادی شد و بیکاری و تورم رکورد دار اقتصاد کشور شد. تا اینجا هنوز جنگی رخ نداده است.
ما از دو سو به سرعت به جنگ نزدیک می شویم. یک طرف حکومت جمهوری اسلامی و طرف دیگر جنگ طلبانی که برای ثروتهای ملی ایران دندان تیز کرده اند. آنها زمینه را برای جنگی مهیا می کنند که بازنده آن هر چقدر هم که چک و لگد رهبری کاری باشد، مردم ایران هستند.
عمارات و عربستان و بسیاری دیگر از دول عربی که از ایران هم نفرت دارند و هم ترس، همه جور کمکی را به کشور حمله کننده خواهند کرد، حتی اگر آن کشور اسرائیل باشد. جزایر تمب و ابو موسی چقدر می ارزند؟ مناطق نفت خیز جنوب ایران چقدر ارزش دارند؟ کردستان و آذربایجان تا چه اندازه مهم اند؟
جنگ تازه به همینجا هم که تمام می شد ختم به خیر شده بود. سنی را به جان شیعه و ترک را به جان کرد و حیدری را به جان نعمتی خواهند انداخت تا از سرزمینی که زمانی ایران نام داشت، نه تاک نشان ماند و نه تاک نشان.
برای نجات ایران از چنین سناریویی تنها یک راه بیشتر نمی بینم و آن برکناری حاکمان فعلی از قدرت است. برای چنین کاری یک راه هم بیشتر نمی بینم و آن دست در دست نهادن همه مردم ایران از دانشجو گرفته تا کارگر و از سرباز گرفته تا بسیج و نیروهای بدنه و رده ای از فرماندهان سپاه و خلاصه زن و مرد و پیر و جوان است. دوستان ! رفقا! خواهران و برادران! جنگ موهبت الهی نیست بلکه بلای خانمانسوز است، مانند زمانی که سیل و زلزله می آید همه باید کمک کنیم تا بلا بر سرمان نازل نشود
ما می توانیم
ما می توانیم اگر از ته قلب و خالصانه بخواهیم. چرا برادران سپاه و بسیج و ارتش باید قربانی حماقت کسانی شوند که حتی توان اداره یک نانوایی را ندارند و از آن بدتر چرا سرزمین ما قربانی رهبرانی شود که نمی فهمند زمان مشت لگد پرانی گذشته است .
نوک تیز سیاست ضد جنگ ما باید متوجه خلع رهبران نالایق باشد . همه نیروهامان را بسیج کنیم و هیچ کس را نرانیم. برای حفظ صلح و امنیت مردم ایران خامنه ای رهبر بی لیاقت باید برود
بسیاری شاید فکر می کنند مفهوم حمله نظامی به ایران خلاصی از شر حاکمان فعلی است . شاید تنها دستاورد حمله نظامی همین باشد ولی باید دانست که چه قیمتی برای چه می پردازیم. خطرات یک حمله نظامی به ایران را تیتر وار در زیر می آورم خواهید دید که قیمت سرسام آوری برای حاکمیتی که با جنبش سبز به ضعیفترین موقعیت خود در طول تاریخ وجودی اش است خواهیم پرداخت.
بمباران زیرساختهای کشور از سد گرفته تا
پل و همه امکانات ارتباطی
تجزیه بخشهایی از ایران از جمله کردستان و آذربایجان و مناطق نفت خیز خوزستان
کشتار مردم و تحمیل در گیریهای داخلی
تقویت جریانهای تمامیت خواهی چون مجاهدین خلق
