برای من چند سئوال مطرح است که مایلم دوستان مطلع نظرات خود را در کامنتها یا به صورت مقاله های جدا گانه بنویسند.

1- این مسئله چقدر واقعن عملی است ؟

2- آیا پس از بستن درها، پنجره هایی را می توان باز کرد؟

3- اگر موفق شوند همه درها و پنجره ها را ببندند چه طرق دیگری برای ورود هست؟

نظر خودم در این باره این است که در شرایط فعلی عملی کردن بستن راههای اینترنت با مشکلاتی مواجه خواهد شد.  باید دید که آیا راههای آلترناتیو موثر وجود دارد یا این که  اساسآ باید جهت را به سوی ارتباط اینترنتی از طریق ماهواره برد که باید دید اصلن امکانپذیر است یا نه؟

به عنوان مثال این خبر چه معنی دارد وقتی  که صحبت از بستن اینترنت است،نیروی انتظامی می خواهد بر روی کافی نتها کنترل را شدیدتر کند. خوب اگر واقعن اینترنت بسته شود و پاستوریزه و اسلامی شود دیگر چه نیازی به کنترل کافی نتها هست؟ البته در ایران این احتمال هم همیشه وجود دارد که نهادها موازی کاری می کنند ولی تا این حد کمی بعید است.   رهسا نیوز: معاونت اجتماعی پلیس حوزه ارتباطی نیروی انتظامی، در اطلاعیه‌ای، ۲۰ دستورالعمل‌ درمورد افزایش ضریب امنیت اطلاعات کاربران صادر و اعلام کرد که مدیران دفا‌تر خدمات اینترنت (کافی‌نت‌ها) موظفند حداکثر ظرف مدت ۱۵ روز از تاریخ ابلاغ این اطلاعیه نسبت به اجرای مفاد اعلام شده، اقدام کنند وگرنه اقدامات لازم انتظامی و معرفی متخلفان به مراجع‌قضایی صورت خواهد گرفت.

اشتباه  در مورد ادامه ساخت نیروگاه اتمی بوشهر

در حالی که سمت و سوی حرکت سیاستهای انرژی کشورهای صنعتی به سوی بستن تدریجی نیروگاههای اتمی است.

 نیروگاه بوشهر پر هزینه و غیر اقتصادی خواهد بود.

اشتباه  در مورد دریای خزر

کوتاه آمدن در دریای خزر برای خریدن آرای روسیه در شورای امنیت  و در نهایت از دست دادن امتیازات بزرگ قبلی

در دریای خزر وعدم رای وتو روسیه به تحریم اقتصادی ایران

اشتباه  با برنامه ریزی و شرکت در کودتای انتخابات ۸۸

اعتراف بسیاری از سران سیاسی و نظامی تایید این گفتمان است که آنها فکرش را نمی کردند که با چنین اعتراضات گسترده و دامنه داری مواجه شوند

و در پی این اعتراضات که گستزش آن تضعیف جایگاه رهبر را موجب شد عملن بیشاز هر کس شخص مقام رهبری زیر سوال رفت

اشتباه  در حمایت بی دریغ از باند احمدی نژااد

مقام رهبری تمام تخم مرغهایش را در سبد احمدی نزاد گذاشت با این تصور که وی مطیع رهبری خواهد ماند

اشتباه  در پذیرش توان دولت برای حذف یارانه ها و نقدی کردن آن

اجازه دادن به دولت ضعیف احمدی نژاد برای اجرایی کردن چنین طرح  بزرگی که قبل از هر چیز به وفاق ملی نیاز دارد

همچنان می توان شمرد و بر این سیاهه افزود……………………………………………………………………………………….

از طریقمن شناسنامه ام را به گند شرکت در این انتخابات دروغین آلوده نمی کنم.

من با کپی کردن همان لیست و نهادن در این صفحه شما را دعوت می کنم نخست در این صفحه و سپس در فیس بوک به تعداد نا محدود به سئوال بالا پاسخ دهید. اگر کسی را می شناسید که می تواند اسم او در لیست قرار گیرد در قسمت پیام ها و در صفحه فیس بوک طرح کنید

از صفحه فیس بوک برای بیشتر دیده شدن خمایت کنید

https://www.facebook.com/questions/2760524287549/ https://www.facebook.com/questions/2780541667971

سیامک فرید

برای صلح همین امروز باید در میدان باشیم و فردا که جنگی آغاز شود جز خون و آه و افسوس چیزی نخواهد ماند. فراموش کن عزیز! من محکوم می کنم و ما محکوم می کنیم  های پس از حمله نظامی را!  محکوم می کنی یا نمی کنی جنگ با زبان بمب و آتش دیپلماسی سرش نمی شود. اگر قرار است برای صلح کاری کرد همین امروز است. آنها که جنگ را نعمت الهی می دانند بر دو بخش اند. در لباس حامیان نظام موجود که در هر فرصتی بر طبل جنگ می کوبند و در لباس مخالفان نظام موجود که قرار است از فرصت جنگ استفاده کنند و برای ما آزادی به همراه آورند.

آزادی در صلح و زندگی معنا می دهد و در بیابان برهوت چه نظام فعلی بر سرمان بکوبد و چه چکمه سرباز بیگانه بر سرمان فرود آید، از هر گونه معنی و مفهومی تهیست.  برای حفظ صلح باید مبارزه کرد ولی حاکمان فعلی ره خود می روند و صدای صلح طلب ما را در حلقوم خفه می کنند. اینجاست که خواهیم فهمید این هر دو یعنی صلح و آزادی همراه و همزاد همند.

خامنه ای و خمینی و همه رهبران جمهوری اسلامی برای کشتن آزادی در هر گوشه ای دشمنی علم کردند. با نام دشمن نخست آزادی ما را کشتند ولی همچنان در کلام و کردار آنها همیشه دشمن زنده ماند. بیهوده نیست که کلمه دشمن در گفتار خامنه ای بارها و بارها و به شکل کسالتبارو مسخره ای همواره تکرار و تکرار می شود.

چگونه باید جنبش صلح و آزادی را گسترش داد ؟

جنبشی که در اعتراض به تقلب انتخاباتی شکل گرفت و به خیابان آمد، جنبش سبز نام گرفت . پس از گذشت 2 سال و با گذشت زمان اگر این جنبش مسیر تازه ای را برای خود تعیین نکند، به ناچار تا انتخابات بعدی حداقل خاموش خواهد شد. فرارویی جنبش سبز به جنبش سفید برای صلح و برای آزادی اجتناب نا پذیر است اگر همچنان خواهان تغییر هستیم. ادامه وضع موجود، جنگ و فروپاشی کشور کهنسال ایران است. شاید کسانی که به دنبال تجزیه هستند این جنگ نعمت الهی باشد. شاید برای کسانی که به ارقام ثروت باد آورده  خود نظر دارند جنگ نعمتی الهی باشد. ولی اگر لحظه ای و تنها لحظه ای بیندیشیم به میلیونها تنی که به خاک خواهند افتاد و شهرهای سوخته ای که بر جای خواهد ماند. احساس خواهیم کرد که باید کاری کرد کارستان

برای مخالفت با جنگ در هر گوشه جهان و ایران دست به کار شویم . حرکت خود را بر محور صلح و آزادی و رفاه استوار کنیم. فریب مانورهای تبلیغاتی حاکمان را نخوریم

چهار شنبه 7 دسامبر در یکی از ساختمانهای اتحادیه اروپا در بروکسل با احمد شهید ……. دیداری داشتم. آقای احمد شهید که هنوز اجازه مسافرت به ایران را از دولت ایران دریافت نکرده است، در اروپا با تعدادی از کنشگران حقوق بشر و فعالین سیاسی دیدار کرد. من هنوز از کم و کیف دیدار با سایر ایرانیان خبری ندارم ولی تصمیم گرفتم گزارش کوتاهی از آن دیدار را در وبلاگم منتشر کنم.

احمد شهید با قد و قواره ای ریزنقش به همراه مترجمان و مشاورانش کمی دیرتر از زمان قرار به محل رسید و از تاخیرش عذرخواهی کرد. یک مترجم ایرانی و یک مترجم یا مشاور افغانی و یک مترجم فارسی به انگلیسی وی را همراهی می کردند. خانمی که تابعیت کانادایی و اصلیت لبنانی داشت نیز در محل حاضر بود و نت بر می داشت. احمد شهید هم مواردی را که نشنیده بود یا برایش جالب می آمد در نت بوکش تایپ می کرد.

من به عنوان یک وبلاگنویس تلاش کردم در همین زمینه تمرکز داشته باشم و از وبلاگنویسهای در بند به وی اطلاع رسانی کنم. انگاری به شکلی ناخود آگاه تعهدی بر دوش من نهاده شده بود. از محل کارم مرخصی گرفتم و به محل ملاقات رفتم.

قبل از رفتن عکس بزرگی از مزدک علی نظری را کپی گرفتم تا قیافه مظلوم مزدک در ذهن اش بماند. دنیا را چه دیدی شاید توانست برود ایران و با مزدک هم گپی بزند. از میرصیافی ،مهرنهاد، سخی ریگی و حتی درخشان هم برایش گفتم و توضیحاتی در مورد کوهیار گودرزی  دادم. کلن به نظرم آدم بسیار تیزهوشی آمد

متن صحبتهایم با احمد شهید را در زیر می آورم

آقای احمد شهید

آمار و داده های دولتی در ایران می گوید که رانندگی در جاده های ایران کار پرخطری است ولی شاید بیشتر از نشستن در پشت فرمان اتوموبیل،نشستن در پشت یک رایانه در ایران و نوشتن یک وبلاگ خطرناک باشد. در ایران سازمانهای عریض و طویل حکومتی وجود دارد تا ای میل ها ،پیامهای کوتاه (اس ام اس) و همه حرکات شما را در اینترنت دنبال کند، وبلاگ شما را فیلتر کند یا به تلفنهای شما گوش دهد. حکومت ایران با یک دید کاملن امنیتی به رسانه ها  می نگرد و همه وسایل ارتباطی مدرن را د شمن محسوب می کند. یک روزنامه نگارایرانی در چنین شرایطی مجبور به کار کردن است. وبلاگنویس ایرانی در چنین وضعیتی وبلاگ خود را بروز می کند. این دستی که به در می کوبد، آن مردی که از دور مواظب است، موتورسواری که نزدیک می شود و همه و همه…شاید برای بردنش آمده اند.

ده سال ازآغاز وبلاگنویسی به زبان فارسی می گذرد، در این ده سال کسانی از میان وبلاگ نویسان فارسی تنها به دلیل انتشار عقاید خود زندانی شده اند و موردآزار و شکنجه قرار گرفته اند.حتی کسانی به قتل رسیده اند .در این اندک وقت کوتاه مایل نیستم که شرح سرنوشت غم انگیز بسیاری از وبلاگنویسان و روزنامه نگاران ایرانی را با شما مرور کنم. با وجود اینتر نت یافتن نامهایی چون میر صیافی ،مهرنهاد،سخی ریگی ،سمیعی نژاد،درخشان ،گودرزی و بسیاری دیگر که نوشته هایشان در وبلاگ مصداق جرم شد،کار مشکلی نیست.

آقای احمدی نژاد در سخنرانی ها و مصاحبه ها با خبرنگاران اروپایی و امریکایی، همیشه مدعی شده است که آزادی در ایران بیشتر از سایر کشورها وجود دارد و وقتی خبرنگاربا تعجب، وجود انبوه زندانیهای عقیدتی و سیاسی در ایران را گوشزد می کند،آقای احمدی نژاد در پاسخ همیشه با طرح سئوالی دیگر،  پرسیده در کشور شما چند نفر در زندان هستند؟

نکته ای دقیقآ در همین سئوال آقای احمدی نژاد نهفته است که نشان می دهد ایشان هیچ تفاوتی برای کسی که به دلیل انتشار عقاید سیاسی و اجتماعی اش زندانی شده است با کسانی که به دلایل عمل مجرمانه زندانی شده اند،قائل نیست.

دو سال پیش در پاسخ آقای حداد عادل رئیس سابق مجلس شورای  اسلامی ایران و از نزدیکان آیت الله خامنه ای در وبلاگم مطلبی نوشتم که که البته هرگز پاسخی دریافت نکردم. آقای حداد عادل با تاسفی عمیق گفته بود : که رسانه ها ، جای سلاحهای پیشرفته را گرفته اند و در این دنیای رسانه ها احساس آزادی وجود دارد ولی آزادی واقعی وجود ندارد.

در پاسخ آقای حداد عادل نوشتم که اگر چنین اتفاقی رخ داده باشد، بسیار اتفاق خوب و مثبتی ست. چه جهان زیبایی خواهیم داشت اگر بجای سلاحهای مخرب و کشنده رسانه ها بنشینند. کاش در کشور ما ایران هم به جای سرکوب روزنامه نگاران و وبلاگ نویسها ، این احساس آزادی وجود داشت.

مزدک علی نظری عضو خبرنگاران آزاد  و سردبیر سایت« خبرنگاران صلح» با ماموریتی کتبی از طرف «هفته نامه نسیم » برای تهیه خبر در 18 آبان 1388 و در جریان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران درمحل درگیری ها حاضر شده بود تا خبر تهیه کند. دستگیر می شود و 35 روز در زندان انفرادی نگهداری می شود. سپس از سوی شعبه 28 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به سه سال و چهار ماه حبس تعزیزی محکوم گردید. در دادگاه اتهامات رنگارنگی در پرونده اش نوشته بودند ومزدک اجازه حرف زدن ودفاع از خودش را نیافت حتی وکیل مزدک هم اجازه حضور در دادگاه و دفاع از موکلش را نیافت. مزدک علی نظری هم اکنون در بند 350 زندان اوین بسر می برد . امیر علی نظری برادر مزدک می گوید مسئولین زندان در این فصل سرما اجازه نمی دهند که آنها لباس گرم برای مزدک ببرند

کوهیار گودرزی وبلاگ نویسی است که ماهها از دستگیری اش می گذرد و در این مدت هیج خبری ا زوی در دست نیست . آیا این که یک نفر به جرم نوشتن و گفتن نظراتش بدون اجازه دسترسی به وکیل مفقود می شود در اساس یک آدمربایی نیست؟ آقای موسوی کاندیدای معترض انتخابات ریاست جمهوری  که هم اکنون در خانه اش زندانی است ،در پیامی بسیار کوتاه و گویا توصیه کرده است که اگر کسی می خواهد از وضعیت کنونی وی آگاه شود کتاب گزارش یک آدمربایی اثر گابریل گارسیا مارکز را بخواند.

7/12/2011  siamak farid  bruxelles

با فراهم آوردن  زمینه برای یک راهپیمایی میلیونی سبز! هم آزادی زندانیان سیاسی را فریاد کنیم و هم با شعار صلح به مبارزه با خفقان حکومت برویم. و با همان شعار همپیمان مبارزان وال استریت باشیم.

امروز تنها  دفاع ازصلح  و آزادی است که ما را به هم پیوند می زند. شعار ما برای صلح شعار بر علیه فرماندهان قاچاقچی ست . علیه جنگ طلبان اسرائیلی است. علیه رهبربی خردی است که مشت و لگد می اندازد. علیه دولت دروغگو و کلاه بردار است و علیه همه جنگ طلبانی خارجی که منافع خود را دنبال می کنند.

پیشنهادات و انتقادات خود را با من در میان بگذارید و با هم برای صلح و آزادی حرکت کنیم.

ما برای آغاز حرکت به کمک همه کسانی که از جنگ بی زارند و مشتاق آزادی هستند، نیاز داریم . در داخل و خارج از کشور با دو شعار همزاد صلح و آزادی دست در دست هم حرکت کنیم . دست دوستی هیچ احدی را رد نکنیم تا زمانی که همراه ما بر خواسته های همزاد صلح و آزادی وفادار است.

سیامک فرید

زمانی می توانی جنگ را بفهمی که عزیزترین کسانت تنها با یک  انفجار درمقابلت جان می دهند و تو بهت زده حتی نمی توانی اشکی بریزی. آنگاه جنگ را خواهی فهمید، زمانی که شکم جسدی که در زیر خاک پنهان مانده است زیر پایت میترکد . از آن پس است  هرقدم که بر می داری مواظب هستی تا روی اجساد راه نروی.

اگر جهنمی باشد همان جنگ است  و تو که جنگ راتنها چاره برای برکناری حاکمان جنگ طلب جهنمی می دانی، قادر نیستی  بفهمی که آنها از جنگ تغذیه می کنند. چه بسا اگر هشت سال جنگ کثیف نبود، آنها هم امروز نبودند. جنگ کثبفی که نعمت الهی خواندند .

جوان از ره رسیده اگر نداند جنگ چیست وظیفه من و امثال من است که برایش بگوییم که واقعیت جنگ چه بودو چه هست، وظیفه آن مجروح جنگی است که هنوز تن و روحش از درد خلاصی نیافته است ، وظیفه  هر آن کسی است که آن جنگ کثیف را بیاد دارد.  اما رهبر نابخردی که زمام امور را در دست دارد مشت و لگد پرت می کند و فرماندهان سپاه را برخ می کشد. فرماندهانی که از جنگ تغذیه کردند و همه ارکان اقتصادی کشور را مصادره  نمودند. فرماندهانی که شجاعت بازگویی حقایق را ندارند و برایشان مثل روز روشن است که جنگ چه آخر و عاقبتی خواهد داشت. فراموش نکنیم این فرماندهان نه با شجاعت در جنگ به این مقام رسیده اند و نه از لیاقت رهبری برخوردارند. تنها هنرشان پاچه خواری و پستی است. می گویم پست برای اینکه نیک می دانم برخی از آنها برای این مقام بهترین دوستانشان را قربانی کرده اند.

اما در مورد آیت الله خامنه ای

حیران مانده ام که این مرد هفتاد و اندی ساله که رهبرش کرده اند ،چگونه نمی فهمد که  مشکل ما این نیست که بتوانیم پاسخ دندان شکن به دشمن بدهیم و چک و لگد پرت کنیم.   مسئله این است که ما اصلن نمی خواهیم با کسی بجنگیم و رهبر با درایت کسی است که بتواند از بروز فاجعه قبل از وقوع پیشگیری کند. کاری که خمینی در زمان خودش نتوانست و ما را درگیر 8 سال جنگ خانمانسوز کرد و سرانجام با نوشیدن جام زهر جنونش را بر سر زندانیان خالی کرد.

بهای نجنگیدن چیست؟ . بهای جنگ چیست؟

دول غربی و پاره ای دیگر از کشورها مدعی اند که جمهوری اسلامی بر خلاف تعهداتش در برنامه اتمی طی سالها مواردی را از آژانس پنهان داشته و به همین دلیل اطمینان به صلح آمیز بودن برنامه اتمی جمهوری اسلامی نیست. آنها  با دادن امتیازات و پگجهایی حاضر شدند نه تنها سوخت نیروگاه بوشهر را تامین کنند بلکه قول ساخت نیروگاههای مدرنتری به جمهوری اسلامی دادند. تنها به این شرط که جمهوری اسلامی تا اطلاع ثانوی از غنی سازی اورانیوم  خودداری ورزد. دولت اخمدی نژاد با توافق خامنه ای پیشنهاد را نپذیرفت و کشور را در دام تحریمهای اقتصادی انداخت. وضعیت معیشت مردم دچار رکود سخت اقتصادی شد و بیکاری و تورم رکورد دار اقتصاد کشور شد.  تا اینجا هنوز جنگی رخ نداده است.

ما از دو سو به سرعت به جنگ نزدیک می شویم. یک طرف حکومت جمهوری اسلامی و طرف دیگر جنگ طلبانی که برای ثروتهای ملی ایران دندان تیز کرده اند. آنها زمینه را برای جنگی مهیا می کنند که بازنده آن هر چقدر هم که چک و لگد رهبری کاری باشد، مردم ایران هستند.

عمارات و عربستان و بسیاری دیگر از دول عربی که از ایران هم نفرت دارند و هم ترس، همه جور کمکی را به کشور حمله کننده خواهند کرد، حتی اگر آن کشور اسرائیل باشد. جزایر تمب و ابو موسی چقدر می ارزند؟ مناطق نفت خیز جنوب ایران چقدر ارزش دارند؟ کردستان و آذربایجان  تا چه اندازه مهم اند؟

جنگ تازه به همینجا هم که تمام می شد ختم به خیر شده بود. سنی را به جان شیعه و ترک را به جان کرد و حیدری را به جان نعمتی خواهند انداخت تا از سرزمینی که زمانی ایران نام داشت، نه تاک نشان ماند و نه تاک نشان.

برای نجات ایران از چنین سناریویی تنها یک راه بیشتر نمی بینم و آن برکناری حاکمان فعلی از قدرت است. برای  چنین کاری یک راه هم بیشتر نمی بینم و آن دست در دست نهادن همه مردم ایران از دانشجو گرفته تا  کارگر و از سرباز گرفته تا بسیج و نیروهای بدنه و رده ای از فرماندهان سپاه  و خلاصه زن و مرد و پیر و جوان است. دوستان ! رفقا! خواهران و برادران! جنگ موهبت الهی نیست بلکه بلای خانمانسوز است، مانند زمانی که سیل و زلزله می آید همه باید کمک کنیم تا بلا بر سرمان نازل نشود

ما می توانیم

ما می توانیم اگر از ته قلب و خالصانه بخواهیم. چرا برادران سپاه و بسیج و ارتش باید قربانی حماقت کسانی شوند که حتی توان اداره یک نانوایی را ندارند و از آن بدتر چرا سرزمین ما قربانی رهبرانی شود که نمی فهمند زمان مشت  لگد پرانی گذشته است .

نوک تیز سیاست ضد جنگ ما باید متوجه خلع رهبران نالایق باشد . همه نیروهامان را بسیج کنیم  و هیچ کس را نرانیم. برای حفظ صلح و امنیت مردم ایران خامنه ای رهبر بی لیاقت باید برود