طرح« اینترنت ملی» یا به هدر دادن سرمایه های ملی

اگر کمی به حافظه مان فشار بیاوریم هنوز صدای وصل شدن رایانه به شبکه اینترنت با کمک خط تلفن در گوشمان صدا می کند. از آن زمان دیرسالی نگذشته است ولی با این حال دسترسی به اینترنت بسیار متنوع و آسان شده است، این روند همچنان با شتاب ادامه دارد و هر روز شاهد دستاورد نوینی در این عرصه هستیم.
چین یکی از بزرگترین کشورهائی است که تلاش شدیدی برای کنترل اینترنت در آن صورت می گیرد، ولی همین کشور هم اکنون با مشکلات جدی برای کنترل اینترنت مواجه است. وجود پروکسی ها و استفاده از(وی پی ان ) کار فیلترها را دشوار کرده است. اما دور زدن فیلترها به همینجا محدود نمانده است و طرحها و ایده های جدیدی مطرح است.
یکی از این ایده ها را صندوق سرمایه گذاری و توسعه رسانه ها (ام. دی .آی. اف )در اوایل سال 2015 طرح کرده است. ایده اوترنت می تواند انقلابی در دسترسی آسان و ارزان به اینترنت ایجاد کند. دسترسی جهانی به اینترنت به وسیله صدها ماهواره مینیاتوری می تواند نه تنها خواب رهبر جمهوری اسلامی ایران، بلکه بسیاری دیگر را آشفته سازد.
چرخش صدها ماهواره مینیاتوری در مداری پائین و اتصال آنها به ایستگاه شبکه ای روی زمین با استفاده از (یو دی پی) و (وای فای) و سایر پروتکلهای استاندارد می تواند به میلیونها رایانه و گوشی همراه به خصوص در کشورهائی که امکانات کم است، وصل شوند. با اینکه این پروژه در ابتدای کار تنها به صورت یکطرفه وصل خواهد بود، پیش بینی می شود که پس از مراحل آزمایشی ارتباط دو سویه امکان پذیر گردد.

مدتی است که در ایران ما نام «اینترنت ملی» را می شنویم و اگر از چند و چون آن ندانیم ما را یاد صنعت ملی نفت می اندازد، در حالی که بواقع حرکتی در جهت محدود کردن اطلاع رسانی به عموم مردم با چنین نام فریبنده ای بوده است. برای این کار و در همین جهت تا کنون منابع مالی زیادی هدر رفته و می رود. ناکام ماندن شبکه های اجتماعی ایرانی امروز بر کسی پوشیده نیست، آنها نه توانستند جای سایتهائی چون تویتر و یا فیس بوک را بگیرند، نه حتی خود به یک سایت موفق اجتماعی جدید متحول شدند.
نگرانی رهبر جمهوری اسلامی اگر برای بخشهای زیان آور اینترنت بود، برایشان می شد را حلی یافت. اما مشکل رهبری بیش از همه با اطلاع رسانی آزاد است. این همان چیزی است که وی تهاجم فرهنگی می خواند. ابزارهائی که تا کنون برای آن چیزی که وی تهاجم فرهنگی خوانده ! استفاده شده ، مثل پر کاهی بر روی سیلاب بوده است، در حالی که می شد به این نسلی از جوانان که شایستگی شان را همواره نشان داده اند، بجای بگیر و ببند و ممنوع کردن ، آموخت که در این سیلاب چگونه شنا کنند و غرق نشوند. می شود با راههای آموزشی گوناگون از مضرات تخریبی اینترنت جلوگیری کرد و در عوض بخشهای آموزنده و متنوع آن را گسترش داد.
اما متاسفانه با رهبری که تنها دهان است و گوش ندارد، نمی توان سخن گفت. وی نشان داده است که مرد عمل است و مرد تعقل نیست. آنقدر در پیش می رود تا ضزبه های واقعیت وی را بخود آورد و مثل توافق اتمی با امریکا دریابد که مسیر اشتباهی را در پیش گرفته بود.
آری!
رهبر جمهوری اسلامی ایران نه در خواب، بلکه در بیداری خواب آشفته می بیند.« اینترنت ملی »خواب و خیالی بیش نیست . وی به دلیل ناآگاهی از روند گسترش روزافزون این تکنولوژی جهانی، نسخه های بی فایده می نویسد که نه تنها دردی را شفا نمی دهد بلکه موجب از دست رفتن سرمایه ملی خواهد شد.
سایت مبدا*
http://www.contrepoints.org/2014/02/25/157723-outernet-linternet-gratuit-universel-et-non-censure
• سیامک فرید

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s